Uçaktan indikten sonra gümrüge dogru ilerliyorum, yanimda bir elçantasindan baska bir sey yok. Bir karton Süperking sigarasi aliyorum gümrükten on pound ödeyerek. Yanimda fazla bagajin olmayisi bu gelisimin ani olmasindan kaynaklaniyor. Bu seyahatte son anda karar verip, biletimi Birmingham havalaninda en son dakikada aldim.

Etrafim kendi vatandaslarim, Ingilizlerle, çevrili. Önümdeki sisman bir kadin mendilini yüzüne dogru salliyarak serinlemeye çalisiyor, arada bir kipkirmizi olan yüzünden damlayan terlerlerini siliyor. " Çok fazla sicak, hic böyle olacagina ihtimal vermemistim" diye söyleniyor. Aklimdan, kadinin tatil için neden Alaska yi seçmedigi geçiyor.

Soguk havalandirmali salonu geçtikten sonra çabukça para degistiriyorum. Bankamatiklerin ve sigara içilmez levhalarinin son gelisimde bu yana yeni konuldugu, dikkatimi çekiyor. Havaalani çok daha düzenli, tuvaletler temiz. Çikis kapisinin açilmasiyla aksamüstünün sicak rüzgari yüzüme vuruyor. Taksi bulmak kolay, tüm tarifeler standart eskiden oldugu gibi pazarlik yapmak gerekmiyor. Taksi söförü efendi bir adam, isinden konusuyor, haftanin yedi günü havaalanindan degisik konaklama yerlerine yolcu tasidigini söylüyor. Çok çalistigini evlenmek için para biriktirdigini anlatiyor. Üzerimizden su tanki tasiyan bir helikopter geçiyor, bir yerlerde orman yangini olmali. Tüm arazi, Temmüz ayinda, yanmaya hazir bir kibrit kutusu gibi, bu yil bir kaç ciddi yangin oldugunu söylüyor, söför. Neden acaba insanlar arabalarini sürerken sigaralarini camdan disari firlatirlar?

Kusadasina yaklasirken yolun kenarlarinda insaat atiklarinin yigili oldugu görülüyor. Güzel manzarali, çok katli apartmanlar, yeni yazlik villalar kimi yari yapilmis, kimi bitmek üzere yolun kenarlarini çevreliyorlar. Üzerimde hala yola çikarken giydigim uzun kolu tisörtüm var, hava oldukça sicak. Kusadisinin etrafindan geçen cevre yolda ilerliyoruz. Etrafimdaki manzarayi ve duydugum sesleri ne kadar çok özledigimi fark ediyorum. Simdiye kadar okudugunuzdan sanki Türkiyenin iyi bir yer olmadigi gibi bir izlenime kapilabilirsiniz. Aslinda gerçek çok farkli....burasi benim ikinci vatanim, topraklarina ayakbastiktan itibaren kendimi her zaman çok rahat ve güvende hissettigim bir ülke. Yanlis buldugumuz seyler hakkinda, elbette elestiri yapacagiz. Türklerin trafik anlayisini, araba sürüslerini ve dogal güzelliklerine yeteri kadar sahip çikmayislarini yadirgiya bilirsiniz. Gece yarisinda, otelinizin önündeki yoldan kornalar çalarak, yüksek sesli müzikle geçen arabalar sizi kizdirabilir. Türkiyedeki yasam seklini begenmeye bilirsiniz ama buraya baska bir Ingiltere bulmayi umarak gelmediniz degil mi?

Mavi yesil deniz bulutsuz masmavi gökyüzünün altinda isildiyor. Gidecegim yer Guzelcamli, Kusadasina 23km uzaklikta, çok fazla bir yolum kalmadi. Taksi söförüm bir bakkalin önünde duruyor, gerçek bir Türk misafirperverligiyle bana soguk bir kola almak için üsteliyor. Yanima yaklasan iki küçük cocuk kibarca nereli oldugumu soruyor. Mutlu yüzleri kendi anadillerinden verilen cevapla parliyor. Geçmisin zorlu sartlarinin üstesinden gelen sürekli gelisen ve ilerleyen bu ülkede dogduklari için bu çocuklarin ne kadar sansli oldugunu düsünüyorum. Bu güzel ülke olumlu gelismelerle bir yerlere gidiyor. Her ne kadar, insanlar ekonomiden, gittikçe buyuyen zengin ve fakir ayrimindan sikayet ederlerse de, burada kimse açlik çekmiyor.